5m77 Apeldoorn (2019)
6.48m 2de bij EK verspringen (2006)
Start 110mh op het EK Ljubljana (2008)
Europees Kampioen 5-kamp in Ancona (2016)
Mijn meest enerverende race; 5de op het WK 2015
WK 2015 na een Nederlands Record 14.48s
WK 2019 Torun
WK 2019 Torun, 2de op slechts 0.04s

Het was welgeteld 1 dag, of beter 6 uur, voor mijn 60ste verjaardag, dat ik mijn laatste 60 meter horden op 91cm liep. Mijn laatste NK bij de mannen 55-59. Ook op de zaterdag ervoor moest ik aan het einde van de dag aan de bak. De verspringbak. Hoe zou het gaan na bijna 3/4 jaar uit de running te zijn geweest?

Er was dus we enige spanning, en dat terwijl ik deze winter wel gewoon een keer had door kunnen trainen. Maar als je na mei 2023 geen wedstrijd meer hebt gedaan, geen spikes gezien en geen volle sprint bent aangegaan, weet je niet hoe je er voorstaat. Op zaterdag staat het verspringen gepland aan het einde van de dag rond half zes. Helaas is de hal behoorlijk leeg omdat dan de meerkampers al klaar zijn. Het inlopen en oefeningen gaan goed en ik kan behoorlijk actief aanlopen. Vorig jaar heb ik een keer veel (in)gesprongen, maar dat ben ik vandaag niet van plan. Als ik na twee keer aanlopen op de balk kom, vind ik het welletjes. Alle drie sprongen in de wedstrijd kom ik ook prima uit maar het vervolg van de balk is minder. Bij de eerste en 3de sprong vlieg ik rechtdoor en bij de 2de sprong spring ik niet eens. Toen kwam de balk wel ineens heel erg snel dichterbij. Kortom ik kan dan wel actief aanlopen maar het omzetten van de snelheid naar sprong moet nog verbeteren. Of ik ga terug naar mijn oude aanloop met begin uit stand, of ik moet dus in de komende weken wat verbeteren in mijn nieuwe aanloop. Met een eerste poging van 5.47m sta ik wel direct aan de leiding. Marcus komt nog behoorlijk dichtbij en ik twijfel zelfs of ik toch in de laatste poging alsnog mijn spikes aan moet doen (ik had me na 3 pogingen afgemeld, om me te sparen voor de horden en andere wedstrijden). Gelukkig springt hij toch niet verder en heb ik mijn 1ste M55 gouden plak binnen. Ik heb er dan nog een in het verschiet. Maar eerst maar eens herstellen en zondag kijken hoe de kuitjes en zo er bij staan.

Zondag voelt het allesbehalve slecht. Zou de wintertraining dan toch mijn belastbaarheid hebben vergroot? Het lijkt er wel op. Ik heb nergens last van en kan me rustig voorbereiden op de 60mh. De laatste keer op 91cm met 13 meter aanloop en 8.50m tussenafstand. Omdat ik deze afstand en hoogte alleen in wedstrijden loop, is het nog afwachten hoe het gaat. Inmiddels ben ik ook bezig met voorbereiden op de M60 hordenafstand. Misschien moet ik daarvoor naar 7-pas en uit driepunt-start. Zou ik vanwege verdergaande aftakeling ook voor deze 60mh uit driepunt-start moeten vertrekken? Om dat uit te vinden probeer ik eerst een start uit de blokken, met 13m aanloop en de tweede horde 1 voetje dichterbij. Dat gaat makkelijk. Ok dan maar eens 3 horden op wedstrijdafstand. Gaat ook makkelijk. Wat loopt het op die inloopbaan toch lekker. Je hoort en voelt je spikes lekker in het kunststof prikken, tak, tak, tak. Goed, klaars dus voor de race.

Als we boven op de wedstrijdbaan aankomen wordt de serie aangevuld met een atleet die tegelijkertijd ook HSS doet. En het valt toch altijd weer wat tegen als boven de baan anders is (het donkere deel bij de start wat vervangen is, is behoorlijk zacht) en het startblok ook. De proefstart gaat niet goed want ik kom niet goed weg en knal met mijn bijtrekknie tegen de eerste horde. Oef, niet lekker. ik besluit dan toch om mijn voorste blok een tandje naar achteren te plaatsen en maak me eigenlijk op voor nog een proefstart als ik de jury net tegen Gerard hoor zeggen "je mag maar een proefstart maken . . .".  Niet veel later zitten we in de blokken en bij het startschot schiet ik weg. Een heerlijks start, precies in het schot, flitsend naar de eerste hord. . . tweede schot. Huh, denk ik, ben ik dat? Dat kan niet. Ik was gewoon goed weg! Bij het teruglopen langs de startjury roep ik nog dat ik wel graag de reactietijd wil zien, want die was goed, maar niet te snel. Wat blijkt., ik maak geen valse start maar baan 7 (de HSSer) wel. Op video zie je bij hem een voorbeweging. He, wat jammer. Dit had een superrace kunnen zijn. Dan maar de tweede kans. Die krijgen we niet eens, want nog voor het startschot klinkt is de HSSer weer te vroeg weg, en loopt direct door naar HSS. Wat een bagger. Doe dan niet mee en verpest het niet voor anderen. Kortom, we zitten dan inmiddels met 2 mannen 55 en een dame 35 in de blokken voor de 3de start. Die gaat niet zo goed als de eerste. Ik kan de 1ste horde niet optimaal naderen en dan loop je eigenlijk achter de feiten aan. Toch gaat het gezien de voorbereiding en leeftijd heel goed en na 9.37s ben ik weer Nederlands kampioen. Afscheid nemen (van een categorie) met een titel. Prima, toch?

De video is gemaakt door Tobias met zijn Z8 en 200-500mm lens.